DailyLifebyLin | Alle ballen in de lucht houden?
592
post-template-default,single,single-post,postid-592,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,hide_top_bar_on_mobile_header,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-10.1.2,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1,vc_responsive

Alle ballen in de lucht houden?

We kennen het allemaal wel; Alle ballen in de lucht willen houden.

Alle verschillende rollen willen spelen: Een leuke moeder, een lieve vriendin, een goede collega, een aantrekkelijk en geïnteresseerde partner en een goede huisvrouw die alle maaltijden zelf klaarmaakt en de wasmanden leeg heeft aan het eind van de dag. Alleen: “F*ck, het lukt me gewoon even niet meer.” Waardoor ik op sommige gebieden gewoon volledig op de rem trap. Mijn kind zit soms tot de lunch in zijn romper, ik loop dan ook nog rond in mijn badjas omdat dat zo lekker handig is met voeden en kolven en de ontbijtbordjes liggen meestal inclusief kruimels op de grond.
Ik maak geen taken af en creëer eigenlijk overal een beetje meer chaos, door overal tegelijk aan te beginnen en niets af te maken. Het liefst wil ik een dag niets doen, nergens naar toe, voor niemand te hoeven zorgen en alleen zijn. Heel de middag lekker lui op de bank hangen en wat fijne films kijken, in de avond mezelf optutten, fijn uiteten en de avond afsluiten met een wijntje op het terras.

Twee weken geleden zat ik echt even met mijn handen in het haar. De huiskamer was ontploft, bijna iedereen die ik ken was op een festival in de stad, mijn vriend was daar aan het werk en kwam rond 04:00 uur pas thuis ( alle drie de dagen ) en ik zat hier met de kinderen thuis. Op zulke momenten vind ik het zwaar, ontzettend zwaar. Ik hoef heus niet hele dagen rond te struinen op een festival, maar een of twee wijntjes doen, even zonder kinderen zijn en het kolfapparaat laten staan klonk toch wel erg aantrekkelijk, het zat er alleen even niet in. Ik vind dit soort weekenden de “zwaarste” die er zijn. Het zwaar hebben klinkt zo heftig, ik bedoel hiermee te zeggen dat dit de zwaarste weekenden zijn in ons leventje zonder serieuze problemen. We zijn gezond, hebben een fijn leven en verder geen ellende. Maar wat het moederschap betreft loop ik wel eens tegen “problemen” en wat moeilijkheden aan. Alles alleen moeten doen, geen hulp van je partner krijgen (tijdens dit soort drukke weekenden) en je zal zien dat tijdens dit soort dagen de kinderen niet lekker gaan slapen, je de laatste luier uit de kast pakt en dat er fijn een beker sap over de bank gaat.

Als de kinderen eenmaal op bed liggen begint het huishouden gewoon weer. De wasmanden wegwerken, vaatwasser inruimen, het speelgoed opruimen en de keuken nog even schoonmaken. Met een beetje geluk lig ik zelf rond 01:00 uur in bed en dan is het rond 02:00 uur weer tijd voor de volgende voeding. Nu had ik ook nog het “geluk” dat ik donderdag ineens ziek werd; hoge koorts, spierpijn en geen eetlust. Gevalletje een kleine beetje uitgeput? Ik merk dat ik erg moe aan het worden ben en dat ik het moeilijk vind om mijn aandacht ergens bij te houden.

Wellicht is het tijd om hier en daar even wat veranderingen aan te brengen. Want zo door blijven sukkelen gaat niet goed komen, zeker als je je nu ook bedenkt dat ik zelfs nog in mijn zwangerschapsverlof zit. Het roer moet om! Verandering willen aanbrengen lijkt altijd zo gemakkelijk maar het vergt doorzettingsvermogen en een hoop energie maar uiteindelijk gaat het zich natuurlijk uitbetalen.

Slaap is denk ik het belangrijkste naast goede voeding en in mijn geval een opgeruimd huis, daar word ik echt heel erg gelukkig van. Ik snoep veel uren van mijn nachtrust af omdat ik zelf dan een soort vrije tijd wil opnemen. Eer dat de kinderen gewassen en gestreken in bed liggen is het toch weer 21:30 uur. Dan begint voor mijn gevoel de avond en dus de momentjes voor mezelf.

Maar ik ga beginnen bij het begin: Veel meer proberen te slapen! Rond 22:00 uur wil ik in bed liggen en mijn rust zoeken. De tv moet weg uit onze slaapkamer, het komt nog wel eens voor dat ik redelijk op tijd in bed lig maar dan weer twee uur tv ga kijken waardoor ik dus toch weer laat ga slapen.

Mijn telefoon beneden laten liggen en een “echte” wekker in onze slaapkamer neerzetten. Hoeveel uren scroll ik op mijn telefoon? Ik wil het eigenlijk niet weten; veel te veel. Het is niet zo dat ik scrollend achter de kinderwagen aan loop maar ik zit meer op mijn telefoon dan dat ik eigenlijk zelf zou willen, ook als ik met de kindjes ben. Het zou al enorm schelen als ik dat zou afleren.

Totale aandacht voor het moment met de kinderen. Ik heb namelijk het gevoel dat ik dan veel meer tijd ga overhouden. Als Dinand het gevoel heeft dat mijn aandacht grotendeels voor hem is, blijft hij rustiger, gaat hij beter luisteren, zal er minder frustratie zijn en komt er meer ritme in zijn dag. Volgens mij willen we (ik) gewoon teveel tegelijkertijd doen.

Even de mail checken, nog wat posten voor de zaak, meteen foto’s bijsnijden zodat ik deze foto later op de dag kan posten zonder deze eerst te hoeven bewerken, tussendoor George borstvoeding geven en af en toe tegen Dinand roepen dat hij niet met zijn volle gewicht aan de tv gaat hangen. Als ik deze taken nou eens zou verdelen over de week?

Een keer per week een uurtje in plannen om alle posts in te plannen, in een keer in de week alle foto’s bijsnijden voor mijn eigen account, de mail in de ochtend op de computer wegwerken zonder verschillende website’s te openen omdat er een fijne aanbieding voorbij komt. Kortom…Focus! Focussen op mijn kinderen is voor mij het belangrijkste, echt naar de kinderen luisteren, naar ze kijken en samen spelen. Maar dan wel zonder de telefoon in mijn hand. Het gaat echt niet zo zijn dat ik overdag mijn telefoon niet meer zal pakken, maar ik hoop dat ik het kan gaan minderen.

Steeds vaker kijk ik naar mijn kinderen en geniet ik van het moment zelf. Omdat ik heel goed besef dat ik geluk heb: Het gaat goed met de kinderen, ze zijn gezond, gelukkig en blij. (Voor zover een baby gelukkig en blij kan zijn)

Dinand steelt regelmatig mijn hart met alle lieve dingen die hij tegen me zegt, de toneelstukken die hij opvoert en vooral als hij met zijn liefste stemmetje tegen George praat en zachtjes over zijn hoofdje aait.

Soms liggen zoveel mooie dingen vlak voor je neus. Alleen moet je wel je ogen openhouden om het te kunnen zien en tijd maken om te beseffen en realiseren wat je hebt.

Liefs, Linda

(PS: Door alle drukte komt het er op dit moment even niet van om de vlogs te bewerken. Ik ga ook niet te streng voor mezelf zijn, ik laat het gewoon even los. Ik vind het super leuk om met de vlogs bezig te zijn maar niet op de enige dag in de week dat mijn vriend vrij is en ook niet op het enige moment op de dag dat ik eigenlijk liever naar bed zou willen gaan.
Maar, als het wel een keertje voordelig uitpakt en de kindjes om 20:00 uur lekker liggen te knorren dan grijp ik zeker mijn kans om een leuke video in elkaar te zetten.)

2 Reactie's
  • Rachel
    Geplaatst op 17:46h, 25 juli Beantwoorden

    Mooi geschreven, knap dat je zo eerlijk kunt zijn. Focus kan je zeker helpen om meer gedaan te krijgen in dezelfde of kortere tijd en het geeft rust. Veel succes

  • Evelyne
    Geplaatst op 17:22h, 28 juli Beantwoorden

    Herkenbaar! Het kan hier ook wel eens te hectisch worden dat in het even niet meer weet. Maar vooral als je met een pasgeboren baby zit kan je soms het gevoel krijgen dat het allemaal teveel is. Hoe vaak stond ik midden in de nacht te dweilen na een nachtvoeding. Komt helemaal goed! Liefs E.

Geef een reactie