“Maakt een kind je gelukkiger? ” Een vraag die toen ik een paar weken moeder was al regelmatig rond mijn oren vloog. “ Hum, tja…Ja, natuurlijk! ” riep ik dan. Maar naarmate alles weer een beetje op zijn plek viel begon ik er eens echt over na te denken.



De weken voor de bevalling zijn als een roes langs mij heen gegaan. Ik was ontzettend onzeker en voelde me net een grote rollade. Ik woog de week voor ik ging bevallen 20kg meer dan voor dat ik zwanger werd. Niet dat als ik nu de foto’s terug zie ik mezelf als dik zie, maar op dat moment voelde dat wel zo. Nu mag ik echt niet klagen, na negen maanden pas ik weer in al mijn spijkerbroeken en zijn sommige broeken zelfs te groot geworden. Dat achterlijke touwtje springen, kilometers lopen met de hond en kinderwagen hebben waarschijnlijk toch geholpen. Ik voelde mij tijdens de zwangerschap niet top. Dat kwam vooral door de aanhoudende onzekerheid, de angst voor wat er komen gaat en de twijfel of mijn vriend en ik wel geschikt zijn voor het ouderschap. Ik moet zeggen dat ik geen moment getwijfeld heb of mijn vriend daar geschikt voor is. Ik daarentegen, daar was ik toen nog niet helemaal over uit. Deze twijfels kwamen pas tijdens de zwangerschap in mij naar boven. Voor mijn zwangerschap heb ik daar nooit over nagedacht. Tuurlijk gaan wij dit geweldig doen, ik zal mooi slank blijven net zoals Doutzen Kroes tijdens haar zwangerschap, ik zal me iedere dag stijlvol aankleden en ga ik niet toegeven aan de vreetkicks. Nou, daar stond ik dan toch maar mooi om 22.00 uur zonder make-up op in mijn joggingsbroek, met daaronder lelijke Uggs bij het tankstation om een pot Ben and Jerry’s te kopen en een zak zure matten. Of de keren dat ik na mijn werk toch nog even langs de Macdrive reed om daar een bestelling te plaatsen die eigenlijk te groot zou moeten zijn voor mij alleen. Maar er zonder probleem volledig in ging. Met als toppunt de keer dat ik de bestelling mee naar huis nam en er thuis achter kwam dat ik de huissleutel vergeten was en dat ik uit pure frustratie alles in de prullenbak gegooid heb omdat ik het echt niet in de auto of op de stoep zou gaan opeten. Mijn vriend was op dat moment aan het werk op een grote partij en nam zijn telefoon niet meteen op. Woest was ik. Gelukkig besefte ik vrij snel na mijn gedrag dat dit natuurlijk nergens op sloeg. Ik heb ook regelmatig mijn excuses aan mijn vriend aangeboden voor dit soort achterlijk taferelen .


Tuurlijk bestaat een zwangerschap uit ontzettend veel mooie momenten. Echo’s, je kindje voor het eerst voelen bewegen, te horen krijgen dat alles er voor nu goed en gezond uitziet en alle voorpret die je samen hebt. Alle geweldige boetiekjes die ik vond in mijn favoriete stad Antwerpen om nog maar te zwijgen over alle webwinkels. Ik heb me suf geshopt. Ik moet zeggen dat ik toch wel erg blij werd als er weer een pakketje bezorgd werd door de postbode met de leukste en schattigste baby-items.  Er waren zeker een hele hoop geluksmomentjes tijdens mijn zwangerschap maar ik heb niet op een grote roze wolk gezeten, wie wel? Ik vond het moment dat onze zoon geboren werd enorm bijzonder. Het zat er op! Hij is er, gezond met alles erop en eraan. Hoe cliché het ook klinkt dat is echt het mooiste moment van mijn leven geweest. Ik voelde me zo ontzettend opgelucht. Nu kan ik hem zien, vasthouden en voor hem zorgen. Nu ligt het gedeeltelijk in onze eigen handen of dit mannetje een fijn leven gaat krijgen. Je hebt uiteraard niet alles voor het zeggen maar wat wij zelf kunnen doen dat gaan wij zeker doen. De eerste weken vond ik ontzettend bijzonder. Wat was hij klein, rustig en lief. Ik moest enorm wennen aan het moederschap. De eerste keer verschonen, hem badderen en aankleden. Wat gaat dat allemaal traag. Je bent zo voorzichtig en ik kon het soms gewoon niet geloven dat Dinand echt onze zoon is. Ik vond de kraamtijd helemaal niets als ik eerlijk mag zijn. Ik wilde snel weer alles zelf doen en had niet zo’n denderende ervaring met de kraamzorg maar daar in een volgend artikel meer over. Toen de borstvoeding niet op gang kwam en ik meer dan 6 uur per dag aan het kolven en aan het voeden was besloot Boef onze kleine keeshond ook nog om het kolfapparaat te slopen. Daar zat ik dan alleen in huis. Vriendlief aan het werk, de hond die van alles bleef slopen, borsten die aanvoelde als blauw geslagen basketballen en een ontzettend lief baby’tje die maar bleef huilen omdat hij stikte van de honger. Maar gewoon uit de borst drinken lukte echt niet. Ik belde mijn vriend in paniek op en snikte door te telefoon dat er nu een nieuw kolfapparaat gekocht moest worden. Nu! Want er moest snel gekolfd worden. Ik wil hier wel even bij vermelden dat er genoeg familie, vrienden en vriendinnen zijn die echt wel even voor mij heen en weer hadden willen rijden. Maar, hulp vragen dat kon ik toen nog niet echt. Nu gaat mij dat inmiddels iets beter af.


Om terug te komen op de vraag waar het artikel mee begon, op dat moment voelde ik me zeker niet gelukkiger met een kind dan daarvoor. Als ik nu naar mijn leven kijk, nu Dinand bijna een jaar oud is, kan ik zeggen dat ik een erg leuk en voor nu compleet leven heb. Ik ben tevreden en kan veel meer genieten van kleine dingetjes dan dat ik deed voor dat ik moeder was. Ik kan intens genieten van momenten die ik samen met mijn gezin beleef. Dat kan al zijn met elkaar aan tafel zitten en een keertje de tijd hebben om samen te ontbijten of een dagje met zijn drietjes naar de dierentuin te gaan en dan zien dat Dinand geniet en het prima naar zijn zin heeft in de zandbak. Als ik nu ook een dag vrij ben prop ik deze niet helemaal meer vol met drie of vier afspraken waar ik voorheen nog wel eens een handje van had. Als ik vrij ben ben ik meestal met Dinand samen en doen we leuke dingen en maken vooral geen haast. De leukste dagen zijn de dagen dat wij met zijn drietjes samen vrij zijn, helaas komen die dagen niet heel vaak voor. Het is zeker een mooi doel om  te streven naar meer tijd met elkaar als gezin. Ik ben gelukkig en wat mij vooral rust geeft is dat ik tevreden ben en kan genieten van de kleine en simpele dingetjes in het leven. Je leven is anders dan voorheen. Er zijn ineens andere regels en je staat zelf niet meer op nummer 1. Je leven is gedeeltelijk anders en je haalt misschien uit andere dingen meer geluk dan voorheen. Bij mij zijn er gewoon meer dingen bijgekomen waar ik gelukkig van kan worden. Ik word nog steeds blij van mijn vriend,  winkelen, lekker rommelen in ons huis, leuke dingen doen met vrienden en tutten met make-up, maar er zijn nu meer dingen bijgekomen waar ik daarvoor niets om gaf. Dat hadden misschien ook wel andere dingen kunnen zijn. Stel dat ik had besloten om zelf een restaurant te openen dan had ik ontzettend gelukkig geworden als de eerste avond goed en soepel zou verlopen, als je nieuwe en mooie gerechten kan creëren en als je mooie en lovende recensies krijgt. Ik wil hier alleen maar mee zeggen, voor iedereen kan geluk ergens anders in liggen. Het ene leven is niet een mooier of rijker leven dan een ander leven.


Dat je vrienden en familie om je heen hebt waar je leuke dingen mee samen kan doen maar die er ook voor je zijn als het wat minder gaat. Dat je bijna ieder dag met plezier naar je werk gaat en dat het meestal gezellig is in je relatie. Dat de mensen om mij heen ook gelukkig en gezond zijn en dat zij bereiken in het leven wat zij graag willen bereiken. Om de vraag helemaal rond te maken. Ja, ik ben nu gelukkiger en ik denk dat dat gedeeltelijk door Dinand komt. Hij laat mij inzien dat sommige dingen echt niet boeiend of belangrijk zijn. Dingen waar ik vroeger van wakker gelegen had. Ik heb leren relativeren door deze nieuwe fase in mijn leven. Dat wil niet zeggen dat ik zonder kind niet gelukkig had kunnen zijn. Ik was voordat ik moeder was ook gelukkig. Ik was als ik geen kindje had gekregen waarschijnlijk een ander pad in geslagen en had ik een ander “soort” leven gekregen met andere doelen en uitdagingen.

IMG_8056

Liefs,
Linda

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *